Излам

0
461

«Akademnashr» нашриёти “Излам” туркуми остида 8 нафар ёш шоир ва бир носирнинг китобини чоп этмоқда. Ҳозирга қадар улардан олтитаси китобхонлар эътиборига ҳавола этилди. Қуйида мазкур муаллифлардан сара шеърларни улашамиз.

ЎША МЕН ЭДИМ

Деразанг ёнига  қўнди кабутар

Илкида ўроғлиқ мактуб бор эди.

Сенга боқиб турган маъюс кўзлари,

Шу онда недандир умидвор эди.

Сен эса пардани ёпиб қўйдинг жим,

Ўша мен эдим-ку, ўша мен эдим.

Кўчага чиқдинг сен боғ айлангани,

Дайди шамоллардай хаёлинг тарқоқ.

Боғ кезиб юрардинг шунда ногаҳон

Оёғинг остига тушди бир япроқ.

Ўша япроқ каби сочилганди ким?

Ўша мен эдим-ку, ўша мен эдим.

Боғда гуллар тердинг авайлаб аста

Ногоҳ қўлларингга санчилди тикан.

Нозик қўлинг билан суғурдинг уни

Дединг: “Шундай гулда тикан бор экан”.

Сенга талпинганди шу тикан, гулим,

Ўша мен эдим-ку, ўша мен эдим.

Сўнг қайтдинг уйингга ўй суриб сокин,

Дераза ёнига қўйдинг гулларни.

Тин олмоқ дардида чўкдинг тўшакка

Ва йиғлаб ўқидинг “Ўткан кунлар”ни.

Кимнидир ўйладинг, кўзлари сим-сим,

Ўша мен эдим-ку, ўша мен эдим.

Хуршид Абдурашид

ҚОН

Ўз жазавамни севдим.
Хаёлимда шеърлар ёздим ва унутдим хаёлимда.
Ўз жазавамга чидолмадим ўзим —
Қололмадик лаҳзани ушлаб.
Қон қусдим.

Кунларнинг жасади устимга қулаб тушди
Остида қолдим.
Аммо ўлмадим
Йўқолиб кетмадим.
Овозим қолди фақат … Бўғзимда
Бўғзимдан қон отилди гуриллаб.
Қон кечдим.

Дунёнинг маликаси, шоҳлари
Қон тутди идишларида
Қон ичдим
Ва идишларини ўз бошларига уриб синдирдим
Қон қусдим ва қон кечдим.

Қонда олов кўрдим
Жоду кўрдим қонда
Зотан ҳар нарсанинг жозибаси йўқолган
Рангги ўчганди
Қонда жилва кўрдим,
Қонда ранг кўрдим.
Қон ичдим ва қон кечдим.

Эркни севар эдим деб алдадим ҳаммани
Зотан доим эрксиз эдим.
Эркка интила интила
Интилишлардан тузоқ қўйдим ўзимга.
Ўзим қўйган тузоқдан ақлимдан оздим ўзим.
Эрксиз эдим
Ўзимда йўқ ва ҳеч қачон эга бўлолмайдиган ҳар нарсадан нафратлангандек нафратландим эркдан ҳам.
Эрксиз эдим, аммо эркни севар эдим деб алдадим ҳаммани.

Танамда қоним совиди.
Кунлар устимга қулайдими
Эрксиз ўлдимми яшадимми ё яшамадим фарқсиз бўлди.
Томиримда совиди қоним.

Қалбимни қўёлмадим бирорта жойга.
Дилимни бахш этолмадим.
Алдадим ҳаммани.
Севмас эдим эркни ҳеч қачон,
Озодликни севмас эдим,
Ўлимни севмас эдим,
Борликни севмас эдим,
Номусни севмас эдим,
Севгилимни севмас эдим,
Севгини севмас эдим,
Ҳаммани алдадим.
Бегоналик эдим ва ташна эдим бир бегоналикка
Севгилимни ўпа туриб
Бўса учун ўзга лаб тусар эдим.
Севгилимни севмас эдим.
Бор бўлганми йўқ бўлган бир бегоналик эдим.
Оч эдим бегоналикка.
Зиддиятлар ичимда урчиди.
Минг бошли аждаҳодай юрагимни еди зиддиятлар.
Севсам — ташлаб кетдим.
Севаман деб айтдим севмасам.
Ўлим тиладим энг яқинларимга.
Озодликни севмас эдим,
Эзгуликни севмас эдим.
Зиддиятлар тули эдим.
Қули эдим ўз ётлигимнинг.
Тўлғониб- тўлғониб қон ичдим
Ҳасрат тунларида қон кечдим сочимни ёйиб.
Телбалик тули эдим.
Озодликни севмас эдим.
Қон қусдим ва қон кечдим.

Ўз жазавамга чидолмадим ўзим.
Нима ёздим
Нима дедим, унутдим.
Қандай яшадим — унутдим.
Эсимдан тушиб қолди барчаси.
Дунёни йиқитасиган сўз ахтардим.
Охир сўздан чарчадим,
Дунёдан чарчадим.
Чарчадим ахтаришлардан
Ва унутдим.
Дунёни севмас эдим.
Севмас эдим мен қонни
Фақат жодуга ошиқ эдим.
Қонда ўлим жодуси,
Қонда ёнғин,
Қонда олов жодуси.
Қайда жоду кўрсам,
Ўзимни ёқдим жилвасида.
Иблисда жоду бор.
Бахцизликда жоду.
Бегоналик, фироқда жоду.
Эрк истасанг, эрксизликда жоду.
Не истасанг, истамасликда жоду.
Жодуда ўзимни ёқдим
Жозиб кўрмадим дунёда бундан бир бошқа.
Ранг кўрмадим,
Таянч,
Суянч кўрмадим.
Дарвоқе, мен туғилганда
Қулаб бўлганди аллақачонлар
Дунёнинг устунлари.
Эркни севмас эдим
Ўлимни севмас эдим
Яшашни севмас эдим
Қон қусдим ва қон кечдим.
Севгилимни севмас эдим
Қон қусдим ва қон кечдим.

Қусган қонимдан
Олмахонлар туғилар эди
Митти жончалар
Дунёнинг тўрт томонига олиб кетди
Улар
Қон
Ётлик
Ва зиддиятнинг жодули ҳидларини.
Жозиба қидирган ҳар телбага мастлик олиб кетди олмахонлар қоннинг ҳидида.

Ўзимни севмас эдим.
Ҳеч кимни
Ҳеч нени севмас эдим .
Қон қусдим ва қон кечдим.

Тилланисо

ТАШНА

Бугун кўришайлик,

Ёмғирни қара!

Сувга бўккан мушукдай шаҳар.

Осмон яйловлари булутга қарам,

Кўнгил – ташрифинга,

Йўқ дема фақат.

Бугун кўришайлик, хиёбонни қўй,

Соябон кўтариб юриш ҳам маҳол.

Йўқсул пешонамда ғарибгина уй,

Унга икки олам сиғар бемалол.

Ҳислар чиқсин, майли, қуюшқонидан,

Хўмрай таъқиқларга,

Елиб кел, гулим.

Сен қаҳва ичасан ойна ёнида,

Мен унсиз чекаман,

сенга термулиб.

Бугун кўришайлик, иккиланма ҳеч,

Урунма бошқа кун фурсат топишга.

Пиёда йўлга туш – автолар сотқин.

Нозик баданингга чиппа ёпишган

жиққа ҳўл либосда кўзимга ботгин.

Довдираб эшикка суяниб қолай,

Ёмғирда ивиган қаро сочларинг

учидан чакиллаб томганча шарбат

дилдираб уйга кир,

Доод, ифорингдан,

Шилқ этиб йиқилай, сархушу сармаст.

Кел, ҳозир кўксимнинг ичи тўла ганж,

Ёр, уни, ёр! Уни,

Ёруғ нурданам.

Кечиксанг бефойда, ёмғир тўхтагач,

Айланиб қоламан совуқ мурдага.

Бугун кўришайлик,

Йўқ дема фақат…

Жонтемир

***

Сени тушимда кўрдим.

Ҳаммаси жуда ҳам оддий эди:

лабларингга тегиб кетди лабларим,

кейин кулиб қўйдинг уни сийпалаб,

бир оз қизиллашди юзларинг.

Қизиқ,

ўнгда бундай бўлиши учун

қанча тасодиф керак одамга?

Масофачи?..

Биз бирга бормаган ёқларда

узоқ сайр этдик.

Бир узун кўприк узра

тунги чироқлар ёғдусига чўмилиб

узоқ югурдик.

Нега бунча ҳовлиқдик?

Яшаб бўларми, айт, бахтни ҳовлиқмай,

ухламай яшаб бўларми уни?..

Сени тушимда кўрдим,

жуда ҳам оддий эди ҳаммаси.

Рафиқ Ўзтурк

***

Суратларингни ёқиб юбордим…

Мусиқа тингламай қўйганман

аллазамонлардан буён.

Кўз ёшларимни қайта — қайта

ичкарига қамайверяпман.

Яна…

Яна яшаяпман!

Нафас олгим келмаса ҳам,

Яшайверяпман!

Осмонни яқин қилиб қўйдим,

Ерни юмшоқроқ.

Армоннинг номини сочимга боғлаб,

Жамалак қилволдим ярашмаса-да!

Соатларга қарамаяпман,

Ойнанинг юзига дастрўмол ёпиб,

Суратларингни,

суратларимизни юбордим ёқиб…

Унутмаслик учун Сени ўлгунча…

Феруза Хайруллаева

***

Бораман.

Бизни адаштирган йиллар оралаб

Жингалак сочимга тақасан ялпиз.

Сўнг ортга қайтаман…

Кимни қоралаб

Ёлғиз.

Мен такрор бораман

Бу не жасорат…

Ўтмишга судрайман вақт милларини.

Ўғирлаб қайтаман…

Деразангдаги

Бахт гулларини.

О, яна бораман

Бу қандай таҳқир…

Кўзимдаги бари томчилар озод.

Ногоҳ қўлларимдан тутади тақдир

Кишанбанд этади жисмимни ҳаёт.

Барибир бораман

Ҳеч бўлмаганда

Руҳимни дон каби ютганда бир қуш.

Сен титроқ кафтингда ушоқ тутсан

Сўнг учиб кетаман

Қайгадир сарҳуш.

Мадина Норчаева

***

Тўкилиб кетасан эшикни ёпиб,

ташқарида изғир мезон нафаси.

Қайдандир…

бир суврат оласан топиб –

ғалаён кўтарар кўксинг қафаси.

Ҳозир бахт сўзини эшитгинг йўқдир,

Шунчаки…

бир ўзинг йиғламоқчисан.

Ташқарида

Ишқни шивирлар ёмғир,

ўз-ўзингни шеърга чоғламоқчисан…

Қўлга қалам олдинг,

тўлдинг ғуссага,

хонангга ийманиб киради Афсус.

Камига  дардларин ортиб жуссангга

юрагингга кириб келаётир Куз.

Мирзоҳид Музаффар

***

Энди дўст қолдими,

қайда суянчиқ,

ким бор –

ҳисларимни қилган эҳтиёт?

Ўтмишим тобора аччиқдан аччиқ,

кеча севганларим бугун етти ёт!

Зулумот кўз ёрди кунчиқар паллам,

кунларим майишди ой теграсида.

Дунё кўзларимга ботар маҳалда

ичимда ичикди қай норасида?

Ахир, Cен бор эдинг

ва ўзинг айтгил!

Сен қолиб

мен кимга келдим сиғиниб?

Кимдир олисларда унутган пайти,

наҳот, яшаяпман ҳамон соғиниб?!

Гарчи маҳшар яқин,

қазойим – мубҳам,

саҳарлар ўчиргай шомларим рангин!

Қушлар ташлаб кетсин, майли бугун ҳам,

эртага сен билан қолсам бас, Тангрим.

Муҳаммад Сиддиқ

Китобларни харид қилиш учун: t.me/akademsavdo

Javob qoldiring:

Iltimos, sharhingizni kiriting!
Iltimos, ismingizni bu yerga kiriting