Манзура Абдуллаева. Шеърлар

0
286
ko'rishlar soni

АХТАРИШ
Тошлар учрашдилар биз учрашмадик
Усмон АЗИМ.

Сиздан мужда етказмай қушлар,
Тонглар отди, тунларни кунлаб.
“Ишқ”, “ишқ”, — дея саловат айтар
Ёмғирлар ҳам қалбга қўйди лаб.

Хижронларга хосдир оғриниш,
Тилимдан дард кўкариб чиқди.
Этагимдан тутди соғиниш
Кўнглингизга кўнглим ичикди.

Пинҳон куя оташингизда
Ададсизу сарҳадсиз севдим,
Сеҳр тўла қарошингизда
Ойдек балқиб, тўларман девдим.

Чалкашдим-о, ололмай таниб,
Адаштирди шамоллар, еллар.
Хасрату дард туғин кўтариб,
Айро тутди довуллар, селлар,

Кимсиз?
Билмай минг йил ахтардим
Тор туйилди ҳувиллоқ дунё,
Пешонамга битилган висол
Балки, балки… қиёмат кун ё.

Парвосизим, бағрим гул, хазон,
Фарқи йўқми баҳору кузни.
Келмадингиз, йўқламадингиз,
Туйғулардан тонмаган қизни.

Қонга тўлди қуёш челаги
Қисматтоғга боши урилиб,
Ҳижронларнинг ҳалинчалаги
Наҳот кўкда кетса узилиб.

Сиздан мужда етказмай қушлар…

***

Азизим вақт, этмадинг шавқат
Елдим, учдим, тўқнашолмадим.
Кўкда байтлар ўқидим минг бор
Ўзим билан учрашолмадим.

Отлиқ бўлдим сабрсиз гоҳи
Ё ботинда сабрнинг асли
Кўзларимда ухлади тонглар
Келгунича ёмғирлар фасли.

Кутди, кетди, кутмаганларим.
Сойдай оқди сеҳрли сўзлар
Мени менга олиб кетмади
Кўзларимни унутган кўзлар.

Азизим вақт, этмадинг шавқат
Сўзлашмадим, куйлашолмадим
ва ер, кўкдан изладим аммо
Ўзим
билан
учрашолмадим…
***

Зеболикда етолмайди ҳеч гул, лола,
Гўзал эди етти олам санамлардан.
Кеча-кундуз сарсарига айтиб нола
Тополмадим донғи кетган чаманлардан.

Ким экан у васли олис ердаги моҳ,
Ўрим-ўрим кокиллари бойланмаган.
Минг ошиқлар ҳузурига боргани чоғ
Нетонг ўша бир таманно айламаган.

Ул парирўй қай маконда олар нафас,
Ўхшайдиму нилуфар ё қизғaлдоққа.
Ё бағрига солинганми олтин қафас,
Балки ташна у ҳам меҳру бир ардоққа.

Соғинаман бинафшалар гуллаган пайт,
Висолингга етолмасдан кўнгиллар кул.
Нечун боғу бўстонларга келмайсан айт,
Ёввойи гул!
Ёввойи гул!
Ёввойи гул!

***

Фазо. Бўшлиқ. Эски доира
Юксакларда рухнинг парвози,
Қуёш сокин, ойда жимжитлик,
«Дук-дук» келар юрак овози.

Душман шамол келар эшилиб,
Кўнгил шами тортар хавотир.
Тиз чўкмоқлик — абадий гуноҳ,
Йиқилмоқ ва синмоқ хатодир.

Ахир учма, қайрилмагин деб
Елкам узра зирқирар шу юк
Йўқ! Дунёдан олиб ўтарман
Бу — мен учун жазодир буюк!

Фақат дардинг оқизма уммон,
Фақат бевақт ёғмагин ёмғир,
Биласанку -эгилмоқ осон,
Осмонларга оғирдан оғир…

***

Нега мени танлади қалам
Олов ҳислар ёқтириб қолди.
Менсиз ёлғиз ухламади ой
Юлдузлари кўзимдан томди.

Бир илоҳий май ила сарҳуш
Руҳ ҳумори тутган найсонда
Мени кутди зумрадранг баҳор
Кўҳна чашм, биллур ошёнда.

Қуёш янглиғ чорлади ҳар кун
Саҳий меҳр, кумушранг дунё
Мени ватан этди ўлмас Ҳақ
Мени севди абадий зиё.

Не оҳ, сира бермаслар жавоб
Андуҳларни аритмоқ учун.
Ўлдирдилар туғилтирдилар
Мени менга танитмоқ учун.

Руҳим кўкдан тушмас беэга
Жисмим тупроқ билан қоришиқ
Қақнусдек қалб сиғмайди ерга
Ферузаранг осмонга ошиқ.

Сўз тўлғоғи вулқон ҳарорат
Ўчиролмас томчидир уммон
Кўз юммайин кўраяпман туш
Ухламоққа имкон йўқ, имкон!..

Сўзларим

Тушларингдан ҳайдама мени,
Суратимни ташлама йиртиб
Сохта дарди алдамчи дея
Кўзларимни қўйма унутиб.

Тушларингдан ҳайдама мени,
Ишқимга тор осмону ерлар.
Бунда хижрон, айрилиқ билмай,
Униб чиқар ялпизли шеърлар.

Тушларингдан ҳайдама мени,
Муҳаббатни сақлайлик омон
Бизнинг ғамлар тиниқ, покиза
Кирланса гар йиғлагай осмон.

Тушларингдан ҳайдама мени
Соғинчингни шамолларга ёз!
Олисдан-да исмимни айтсанг,
Қулоғимга келади овоз.

Тушларингдан ҳайдама мени,
Эслаб тургин дейман-да, бот-бот,
Унутсанг, мен яшашим гумон,
Қалбим юлиб ургайман фарёд.

Тушларингдан ҳайдама мени!
Суратимни ташлама йиртиб.
Сохта дарди алдамчи дея
Баҳоргача қўйма унутиб!
Қайтгунимча қўйма унутиб!

Ўзинг кечир

Йироқласам, оғринма осмон,
Дардимизни ойлар билмайди.
Мен ойларга ҳеч вақт, ҳеч қачон
Юрагимни бергим келмайди.

Қайлардадир интиқмикан бахт
Ва лек кўнгил сезиб-сезмайди.
Гиналайди битта муҳаббат,
Юрагимни бергим келмайди.

Армонларда ёнганим ҳаққи,
Ўз-ўзимдан тонганим ҳаққи,
Бир ўлимдан қолганим ҳаққи
Юрагимни бергим келмайди.

Кўп айтмишлар тақдири азал,
Не тонг тақдир азал билмайди.
Ўзинг кечир, эй Буюк Гўзал,
Юрагимни бергим келмайди.

Ўзинг кечир куйганим учун,
Кул бўлиб бахт туйганим учун.
Юрагимни бергим келмайди
Сени,
сени
севганим учун!..

ЧЕККАДАГИ ОДАМ

Эҳ, сиз, мени танимайсиз, йўқ!
Қалбим эзиб этмангиз сўроқ.
Менман бир вақт билиб-билмасдан
Бемаҳалда қилган қўнғироқ.

Кўрмагансиз!
Учратмагансиз…
….ва ким баҳор, ёзи йўқ кузни!
Ўзидан-да юраги катта
Девонавор ғалати қизни.

«Менман ўша…» дейман пичирлаб
фикри — еру, хаёли — осмон
Некбинликни асрар жоҳилман
Мен ёлғончи одамман ёмон!

Дард истаган, соғинган оғриқ
Минг йилларким йиғига зорман
Мен кўкламда очилмаган гул!
Мен аёзда ёғмаган қорман!

Сиз топмаган, ўқимаган минг
Номаларим ёнган оловда
Айтадиган сўзим йўқ сира.
Туйғуларим ётар қировда.

Кутадурсиз, сурасиз ўйлар
Исмим излаб титасиз дафтар.
Олиб келар янги ғамларни
Биз ҳақдаги эскирган гаплар

Қулоғим кар, тилим гунг мудом
Сийратингиз илғамас кўзим
Фидодурман, тутқунман абад
ўйнаётган ролимга ўзим!

Эҳ, сиз мени танимайсиз ҳеч!
Бир эзгу қуш кетмоқда олиб
Унга кўнглим туҳфа этарман
«Тақдир» деган узукка солиб..

Эх сиз мени танимайсиз хеч…

Javob yozing

Izoh yozing
Ismingizni kiriting