ЁН ДАФТАР

0
267
кўришлар сони

ҳикоя

У ижод кишиси эди. Баъзан юрагида жўшган гапларини ён дафтарига қайд этиб борар – шугина амали бутун ҳаётига маъно бахш этиб турганди гўё. Ижоддан тўхтаса ҳамма нарса унинг учун тақа-тақ тўхтайдигандай…

Яхшигина маош ва лавозим таклиф қилишди. Аввалига ўйланиб, сўнг бир қарорга келди: розилик билдирди.

Янги вазифада ишлаб юраркан – расмий одамга айланди. Расмиятчиликлар ҳиссизликка олиб борди. Ён дафтарга энди фақатгина қандайдир топшириқлар, вазифалар, қилиниши лозим бўлган ишлар ва бошқа керакли ёзувлар қайд этиларди.

Кун келиб атрофида пайт пойлаб унинг оёғидан чалишга уринаётганларнинг ҳаракати билан ишдан четлатилди. Лавозимдан кетиш юрагида алам пайдо қилган бўлса-да, кабинетидаги ўзига тегишли нарсаларни йиғиштириб, ғамнок ҳолда оғир қадамлар билан муҳташам бинони “ўз ҳоҳиши” билан  тарк этди. Ҳайдалган ишидан қаттиқ кўнгли қолгани учун у билан боғлиқ ҳамма хотираларни унутишга уринди – каттагина қутига жойланган ён дафтарлар ва бошқа кераксиз қоғозларни эшигидан ҳам киритмай, бир чеккага суриб қўйди.

Кунлар ўта бошлади. Аламли изтироб ортга чекинай демасди. Каттароқ раҳбар танқидига учраб ишдан бўшатилган кимсани ишга олишга қуйироқдаги бошлиқлар ҳам журъат этолмасди. Аввалги иш жойига қайта ҳужжатларин топширди.

Баъзан, дераза ойнасидан ташқарида турган қоғоз қутига қараркан, умрининг бир қисмини беҳуда кетказгандек ҳис қиларди ўзини. Сўнгги ўн йиллик фаолияти шугина қути ичига – ундаги бир нечта дафтарларга жо қилингандек. У охирги ўн йилда қайд этган ёзувлар ёзилган кунида – соатида лозим бўлган жумлалар, холос. Бугун улар бировга керак эмас, ҳеч бир мантиқ, маъно йўқ у гапларда! Онда-сонда у-бу сатр ижод қилиб турганини айтмаса – ижодкорликдан буткул чиқиб кетди ҳисоб!

…тонг саҳар ана шу ўйлар хаёлидан кечаркан, доимо такрорлаган сўзи –  “блокнот” – “қора қайдлар”дан буткул воз кечишга қарор қилди. Уларни қопга солиб, йўл бўйига чиқариб  қўяди: ҳадемай ахлат ташувчи машина олиб кетади. Уйга кираркан, руҳиятидаги қандайдир қумсаш уни яна деразадан ташқарига мўралашга мажбур қилди.

Бир вақтлар ижодга буткул шўнғиган одамни ҳаёт ўзгартириб, кишининг   қалами бир сатр ҳам ёзолмайдиган бўлиб қолса? Ғалати! Кафтини пешонасига тираганча бу ҳақда узоқ ўйларкан, қачонлардир мажлисбозлиг-у йиғилишбозликлар орасида юрагидан ёзган тўрт сатр ижоди тўсатдан хотирасига келди. Кўкси гупиллаб ура бошларкан, ўз-ўзидан қуйилиб келган мисралардан бўшагандай жўшқин қалби ҳарорати танага ҳам кўчди. Муаллифнинг руҳиятида анча вақтлар илгари содир бўлган қандайдир ҳолат пайдо бўлди. Бироқ, тили учида турган сўзлардан бирор жумлани эслолмасди. У ўша ерда! Кераксиз қайдлар ёзилган ён дафтарларнинг бирида!

Ташқарига чиқиб қарасаки, йўл четидаги қоп аллақачон олиб кетилган, чиқинди ташувчи машина эса кўча охирига етиб қолганди. Телбанамо ҳолатда унинг ортидан югурди: биргина умид – шу биргина мисра – қачонлардир ёзган бир нечта сатр сўзларини топса – шугина унга таскин берарди. Афсуски кўча охирига етиб боргач, излаган автоулови аллақачон катта йўлда машиналар оқимига қўшилиб, ғойиб бўлганлигини сезди. Атрофга аланглади: йўқ!

Яна ўша аламли бош эгиш ва оғир қадамлар билан ортга қайтди. Йўл бўйида дафтар-қалам сотадиган мўъжазгина дўкон олдида тўхтади. Дўкончанинг деразаси рахида териб қўйилган ён дафтарларнинг бирига кўзи тушди. Балки, уни олгани тузукдир. Эҳтимол, ижодини бошқатдан бошлагани маъқул. Ҳавога учган мисралар – учди-кетти. Ахир, ҳали ҳаётининг қолган катта қисми олдинда – бемалол ижод қилишга етади. Қалбида собиқ – бир ватқлар унга маъно бахш этган туйғуларни уйғотолса бўлгани.

….Қалин муқовали бежирим ён дафтарни маҳкам тутганча, юрагини ёриштириб юбораётган саҳар оғушида илдам юраркан, қўл телефони жиринглаб, у бир вақтлар ўз хоҳиши билан чиқиб кетган ижод эшиги яна очилганининг англатгувчи жумлалар янгради: 

-Сизни таҳририятга ишга олишга қарор қилдик. Бугундан ишга келишингиз мумкин.

Озод МУСТАФОЕВ

Жавоб ёзинг

Изоҳ ёзинг
Исмингизни киритинг