Vatan haqida she’rlar

0
263
ko'rishlar soni

UYG‘ON

Uyg‘on ey ona yurt, uyg‘on ey Turon,
Kimligingni aytsin bu ko‘hna tuproq.
Uyg‘onsin nomusing, ko‘ksingdagi shon,
Va ishon,
Va ishon!
Haqlilar ichinda haqlisan ko‘proq.

Ertak aytmayapman, so‘zlarim chindir,
Guvohim shu zamin, shu cheksiz osmon.
Seni qo‘l uchida ko‘rsatsa kimdir,
Barmog‘ini qayir, qo‘lini sindir!

Sening bobong tog‘ni titratgan botir,
Ayt, nega mudraysan, uyg‘ongin, o‘g‘lon.
Sen ham ular kabi mardsan, bahodir,
Uyg‘onsin nomusing, ko‘ksingdagi shon.

Otlarning dupuri tushingni buzsin,
Oringni o‘rtaga qo‘yib jilov tut.
Bolangning bo‘yi ham g‘ururi o‘ssin,
Mardlarni eslab qol, nomardni unut.

Yigitlar er bo‘lib so‘raydi elni,
Xilvatda yurmaydi qilib ko‘zyoshi.
Agar sen nomusdan bog‘lasang belni,
Qo‘llab turar Shermuhammad qo‘rboshi.

Murodga yetguncha izingga qaytma,
Bir o‘zing ming chog‘lik qo‘shindek tizil.
Jon bersang shu Vatan nomini ayt va
Yiqilma,
Yiqilma!
Tik turib uzil!

Islomjon QO‘ChQOROV

QATOG‘ON YILLARINI YOD ETIB…

Uzun tunlar, uzun unlar, izg‘irinlar,
Qaro kunda ko‘nglim buzib, kim ming‘irlar?
Ana Cho‘lpon otulduki yetmaymikan —
Yana uvlab chang soladi voy olg‘irlar.

Dodlab-dodlab faryod urar zamin bunda,
O‘z o‘g‘lini qora qilib ko‘mar bunda.
Ey g‘ofil el, o‘yg‘on endi, ona yig‘lar
Jon va tanga qo‘shilishib, Vatan yig‘lar.

Nolalarining, sening gulday bolalarining,
Bag‘irlarining, yashnatgan dil lolalaring.
Ketmish ular kechmishiga toshlar otib,
O‘z do‘stlari dushmanlarga arzon sotib

Bunda hech kim ayamaydi, egik boshlar,
Alam qilar dardin bilmay to‘kar yoshlar.
Usmon Nosir yig‘lab-yig‘lab ketmish qayon?
Kimga ayon, bunda kimki kezar giryon.

Asrlar ham yillargada toshlar otar,
Bu o‘tmishning g‘avg‘olar ko‘nglim botar.
Otilgan kim, sotilgani payloqchilar,
Bunda borki, bari unda aldoqchilar.

U kun yig‘lab, so‘roqladim kimning ishi,
Qor kelmasdan qirov bo‘lgan o‘zbek ishi.
Yana qanday balolaring bor ey falak,
Alp o‘g‘lonlar qator ketmish joni halak.

Zamin bunda aylanadi charxi davvor,
Sharqdan ziyo taralgaydir yana takror.
Balolardan, olovlardan omon elim,
Istiqlolim, to’le baland jonim elim.

Xayrulla XOLTO‘RAYEV

Qon va Siyoh

Qon:
—paq etdi, otildi o‘q.
haq, degan ul o‘g‘lonning
teshilgan ko‘kragidan
bo‘y cho‘zdim gul misoli.

Siyoh:
—paq etdi, otildi o‘q.
zirxlangan qo‘nalg‘ada
qondan qo‘rqqan qo‘lni va
ko‘rdim qog‘oz visolin.

Qon:
—avlodim, egilmagin,
boshingni tik tut, deya
jondan kechgan o‘g‘lonning
isyon to‘la ko‘ksidan
Vatan deya to‘kildim.

Siyoh:
—kelajakka soldim izimni:
“Bosh egmadi isyonchi,
Xoin edi, otildi”.
Yillar o‘tib avloding
Boshin egib o‘qiydi.

Qon:
—Vatan deya to‘kildim.

Siyoh:
—xoin deya o‘qilgay.

Najmiddin Ermatov

Endi o‘zim menmasman,
Endi tamom boshqaman.
Men telbaman
Daydiman.
Men o‘t — o‘lan
Maysaman.
Cho‘ponlar tayog‘ini
Chertib she’rlar aytaman.
Endi yelkam tog‘ mening
Quyoshni yelkalayman.
Mayli demang sog‘ meni
Tuproqni erkalayman.
Yaproqni erkalayman,
Qiynoqni erkalayman.
Ichimdagi ul otash
Titroqni erkalayman.
Endi o‘zim yo‘lman-u,
Endi o‘zim yo‘lchiman.
Endi o‘zim yovman-u,
Endi o‘zim elchiman.
Endi meni izlasang,
Endi meni so‘rasang,
Endi meni Alpomish
Tushlarida ko‘radi.
Ado bo‘lgan, qulagan,
Yurakkinam nuragan.
Endi menga qaldirg‘och
Yurak qurib beradi.
O‘shangacha daydisam,
O‘shangacha qaytmasam,
O‘shangacha ranjima,
Gar nomingni aytmasam.
Chunki senga so‘ylash chun
Chunki seni kuylash chun,
Yuragimu iymonim
Bo‘lishi kerak butun.
Ungacha kuylolmayman,
Ungacha so‘ylolmayman,
Ungacha nomingniyam
Xotirjam o‘ylolmayman.
Men ungacha telbaman,
Men ungacha daydiman.
Men ungacha o‘t-o‘lan,
Men ungacha maysaman.
Yuragim but bo‘lgan kun
Onam deya aytaman.
Otam deya aytaman.
Yuragim but bo‘lgan kun
Vatan deya aytaman!
Vatan deya aytaman!

Gulrux Xudoyorova

MENGA BIR TIL YeTAR,
so‘ng bitta yozuv –
qismat bitigidan ko‘ra qadimroq,
sizga kimligimni aytmog‘im uchun.

Mayli Turon atang,
Turkiston atang,
ozod O‘zbekiston qolsin abadiy –

o‘lsam quchog‘iga olguvchi vatan!

Nasrullo Ergash

Olovto‘sh sovutim sovimay turib,
Qayta kirmoqdaman muhorabaga.
Yolvorar yovzada, qontalash g‘urub,
Zabarjad bulutlar tushar oraga…

Dunyoni kechirib borayotirman,
Betizgin yillarning qonidan kechib,
O‘v, qaytmas beklarim egarda turgan,
Qo‘zg‘oling, Vatan deb quyuq ond ichib!

Yashamang jo‘mardlik jomidan ayro,
Mast bo‘ling muzaffar qadahlar tutib.
To ulus solmasin dod-u vovaylo,
Yotmasin tuproqda iztirob yutib.

Muqaddas Turonning qashqirlarisiz!
G‘ashining dimiqqan tog‘larga qarab.
Magar siz minbar-u, nurdan narisiz,
U yerda albatta ko‘ppaklar hurar.

Pisinmang to‘ralar, otiling olg‘a,
Sizdagi jasorat yashindaydi-ku?!
G‘animlar bostirib kelganda darg‘a
Kemaning ostiga yashrinmaydi-ku?!

O‘v, manim beklarim, bekinmoq nechun,
Nechun ey, to‘shlarni botirish yerga?!
Yoqadan olganda kelajak bir kun,
Kimlarni so‘kasiz, kimlarni tergab…

Shahid sheriklarni ikki yon surib,
Tulporga yuklaysiz yo arobaga.
Ungacha sovutlar sovimay turib,
Qayting!
Qaytib kiring
Muhorabaga!

Shahriyor Shavkat

VATAN TUYG‘USI

Oyog‘im chalishdi g‘anim ortimdan,
Men esa shunda ham oldga yiqildim.
Hatto yer silkindi mening zarbimdan,
Tuproqqa bir hovuch tutday to‘kildim.

Ota, senda ham savollar bir talay,
Ona, deysanmi – «Ne edi gunohing?»
Gunohim shuki – hayqirib jar solmay,
Vatanni jimgina sevmoqchi edim.

Aka, qo‘rqma hali taslim emasman,
Kuragim yer ko‘rgay faqat qabrda.
Nima bo‘pdi, ko‘ksim yorsa yoribdi,
Faqat achinaman sho‘rlik qadrga.

Atrofga qo‘l cho‘zib yig‘laganim yo‘q,
Boshim yerga tirab, uchdim samoga.
Bandaga sig‘inib yashaganim yo‘q,
Men faqat bo‘ysindim yolg‘iz Xudoga.

Axir bilmaysanmi asl tuyg‘ular,
Dillardan tillarga ko‘chmog‘i dushvor.
Aytish han shart emas, anglamoq lozim,
Ko‘ksimda Vatanda shunday sevgim bor,

Axir VATAN so‘z shunchalar buyuk,
Uni tariflashga ojizdir tilim.
Bilib qo‘y, unvonsirab qolganim yo‘q,
Tildamas dilimda VATAN sevdim.

Bekzod SALOM

Vatanni tanish
Chinoringni o‘pgim keldi,
Yaprog‘ini kafan dedim.
Tuprog‘ingni tumor qilib,
Vatan dedim,
Vatan dedim.

Suronlarga singolmadim,
Yuragimga qaytgim keldi.
Eng qizg‘angan she’rlarimni
Qorovulga aytgim keldi.

U bilmaydi ermaklarni,
Unga yotdir oliftalik.
Nahot, bizga yoqar shuncha
Qolipalik,
Qolipdalik.

Bilib qo‘ying, u turgan joy
Zaminning eng baland yeri.
U — dunyoda eng katta boy,
U — haqiqiy yer shoiri.

Ey do‘stlarim,
Bari bekor
Biz hammamiz — mahmadona.
Bir pul bizning yozganimiz,
Vatan ana,
Vatan ana…

Suhrob ZIYo

ShARAFNOMA

Yaxshi ot oldinmi-keyinmi chopgan,
Dong‘i chiqqan tulpor berib qo‘ymas pand.
Botirlar zafarning sirini topgan,
Garchi shohsupaga eltar yo‘l tirband.

Yiqilmay o‘tkazdi ko‘p kurashlarni,
(Qaydadir buzildi ari uyasi…)
Birdan bosib ketdi g‘o‘ng‘illashlarni
Olamga taralgan erk madhiyasi.

Bayroqday hilpirab yuksalar ko‘ngil,
Chuqurroq borasan ona zaminga.
Ayo do‘st, bu qanday yorug‘ iqboldir –
Vatan sharaflansa sening nomingga!

Ona suti kabi halol, muhtaram –
Yuzlarni porlatgan g‘urur ko‘zyoshi!..
Dovrug‘i dunyoga doston bo‘lsa ham,
El bilan balanddir yigitning boshi.

Buyuklik merosdir Sohibqirondan,
Navqiron nigoh-la boqar jahonga.
Olqish kelar yetti iqlim tomondan:
G‘alaba yarashar O‘zbekistonga!

Behzod Fazliddin

Avvalgi sahifaDAYDREAM
Keyingi sahifaKuz
Ulashish

Javob yozing

Izoh yozing
Ismingizni kiriting