Жонтемир. Шеърлар.

0
180
кўришлар сони

Ташна

Бугун кўришайлик,
Ёмғирни қара!
Сувга бўккан мушукдай шаҳар.
Осмон яйловлари булутга қарам,
Кўнгил – ташрифинга,
Йўқ дема фақат.

Бугун кўришайлик, хиёбонни қўй,
Соябон кўтариб юриш ҳам маҳол.
Йўқсул пешонамда ғарибгина уй,
Унга икки олам сиғар бемалол.

Ҳислар чиқсин, майли, қуюшқонидан,
Хўмрай таъқиқларга,
Елиб кел, гулим.
Сен қаҳва ичасан ойна ёнида,
Мен унсиз чекаман,
сенга термулиб.

Бугун кўришайлик, иккиланма ҳеч,
Урунма бошқа кун фурсат топишга.
Пиёда йўлга туш – автолар сотқин.
Нозик баданингга чиппа ёпишган
жиққа ҳўл либосда кўзимга ботгин.
Довдираб эшикка суяниб қолай,
Ёмғирда ивиган қаро сочларинг
учидан чакиллаб томганча шарбат
дилдираб уйга кир,
Доод, ифорингдан,
Шилқ этиб йиқилай, сархушу сармаст.

Кел, ҳозир кўксимнинг ичи тўла ганж,
Ёр, уни, ёр! Уни,
Ёруғ нурданам.
Кечиксанг бефойда, ёмғир тўхтагач,
Айланиб қоламан совуқ мурдага.

Бугун кўришайлик,
Йўқ дема фақат…

***

Мен бўриман!
Оғзи-бурни қон,
Қахри қаттиқ, ашаддий овчи.
Ҳимолайман –
Бўғзида вулқон,
Кенгликда ҳам кенглик истовчи…

Нурман, тунга қўйилган санчиб,
Жаллодларни терга пишган туш.
Шариатнинг қафасин янчиб,
Раббонийга кўтарилган қуш.

Девонаман – теваракка терс,
Қайғу билан қаппайган качкул.
Жинлар тушиб лойқалатган ҳирс,
Роҳат кунжи – манзили мажҳул.

Яратганга дея таваккал,
Тик жарликдан отилган тулпор.
Заҳар туфлаб қўрқув – кавакка,
Бургутга жон топширган кулвор.

Дорман, Машраб, неча Ҳалложни
Гўрга тиққан қадимий офат.
Синдиргувчи борми бу тожни?
Гуноҳлари топгай шафоат!

Шоирманми?
Тили кесилган,
Ундов – икки ёни темир қавс (!).
Қибласини излаб эзилган,
Нафсман, бошдан оёқ кабир нафс…

***

Иймон

Сен келсанг, изингдан эргашиб
атиргул, райҳонлар келади.
Ризвондан сочингга чирмашиб
хуфёна пайғомлар келади.

О, тилинг остида гўзал сир,
киприклар учида найсонлар.
Елкангда муҳаббат кўзаси,
кўзингда меҳрибон арслонлар.

Ҳар нафас, шуъладан нур эшиб,
йўргаклаб оласан боладай.
Саҳарми, оқшомми, ё пешин,
ўзимни тополмай қоламан.

Фақат сен кимлигим биласан,
қалбимни очасан дуога.
Сен келсанг – Худодан келасан,
сен кетсанг – кетасан Худога.

Куттирма, қилиб тур зиёрат,
чорласам, чўғланар тил-забон.
Сен келсанг – келмайди қиёмат,
ишқ келар, ишқ келар, Дилрабо…

***

БОМДОД

Томчиларнинг остида шундоқ
ғусул олар ҳовлидаги боғ…

Патларини тарайди чумчуқ,
Оғиз чаяр шаффоф кўлмакда.
Анкабутлар йигирар урчуқ –
Ўлжалари мизғир йўргакда.

Майсалардан тўшалган палак
нақшларига шудринг чизилган.
Ердан чиққан қоратус малак –
Чумолилар сафга тизилган.

Бомдод яқин. Боғ чорловга тахт,
Мусичалар зуҳрони чўқир.
Дарахтлар ҳам мусулмон, фақат,
Тик турганча намозин ўқир…

***

Кутиш

Мен жимман.
Ҳозирча кўзлар куйласин,
Оловга талпинган музлар куйласин.
Заминнинг қалбини излаган илдиз,
Уммонга етолмай жон берган жилға,
Сулаймон нигоҳин қўмсаган Билқис,
Чўпондан чўпонга ўтган сибизға
куйласин.
Мен жимман,
Ҳозирча жимман.
Оғзимни боғлаган сукут – ўргимчак,
Сабр чироғига қамалган жинман.
Соҳибим қўллари силамагунча
миқ этмам –
Йиғларми чопилган дарахт,
Йўқолган шамширин соғинганда қин?
Ёмғирлар йўқламай қўйган тош дара,
Қушлари овланиб, қор қоплаган ин.
Мен жимман,
ҳайқирсам чақмоқ савайди,
Коинот ўқидан ўқ узар борлиқ…
Барибир портлайди,
Қўққис портлайди,
Илигим симириб улғайган оғриқ.
Портлайди,
Зимистон томирларимда
уйғонар масиққан исён алаҳлаб.
Кифтим – Тяньшану Помирларимда,
Вижирлар қувватим
мўр-у малахдай.
Озурда илдизлар,
Нимжон ирмоқлар,
Ишонинг, очилар зирҳланган сандиқ.
Меъзонга айланиб учар сиртмоқлар,
Чақмоқни белимга боғлайман чандиб.
Ўшанда жилмаяр тундлашган осмон,
Зарралар ёришар, ундан нарёғи…
Батанг қулоқларни очар бехосдан,
Дўзахга қулаган шоир фарёди.
Унгача кимлигим фош қилмагин, Сўз,
Юзимга гул эмас, тош ирғит, Шиблий.
Бўғзимда болалаб қўймагин, Қақнус,
Унгача қонимни тарк этма, Иблис!

***

Раҳмат

Раҳмат сизга,
эзгин болалик,
качкулимга ғам ғамлаган ғайб
ва қисматнинг чалкаш, қоронғу
кўчасида адаштирган қалб.
Раҳмат сизга,
жим-жит бекатлар,
томоғимга ойдай қадалиб
кўзларимдан сизиб чиққан тонг.
Чорасизлик.
Хумор қўпганда
бир ўткинчи узатган сигор.
Парилар-ла қовуштириб гоҳ,
гоҳ туфроққа булаб танимни
кимлигимни кўрсатган шароб.
Ўлим завқин улашган оғриқ,
моҳиятга етиб-етолмай
ташлаб кетган бесабр ҳислар.
Ё бобом,
ё тоғлардан юққан
қонимдаги ёввойи ҳислат.
Юрагидан қувиб солгану
соғинчидан жой берган қизлар.
Раҳмат сизга,
мени туққан куз,
сўнг кўксимни ўйган сўз –
чўкич.
Ҳузурланиб ожизлигимдан
Яратганга шукр айтган дўст.
Ишқ деганда титрар лаб излаб,
лабларимда эскирган ўпич.
Шеър улашган ҳар бир дақиқа,
тасаввурим – даҳшатга мойил.
Кафан ичра боққан ҳақиқат
нигоҳига чидамли лойим.
Ҳобил эмас,
Алмисоқ куни
Қобил дея босилган муҳр,
сон-саноқсиз соғлар ичинда
тирик юрган эй ногирон руҳ!
Раҳмат сизга!
Ҳаммаси учун,
хоҳишларим нағмаси учун.
Шерлигим рост итлар қошида,
хор ёнида хорлигим ҳам чин…

Маъзур тутинг бир девонани,
ёмғир сабаб ийдим бу оқшом.
Ғуруримнинг ёқасин қийиб,
иқрор тўнин кийдим бу оқшом.
Уйқусизлик,
мастлик дастидан,
тор шаҳарнинг
кенг ойнасидан
тамшанганча ёмғирга қараб
илк бор туйиб муҳаббат тафтин,
оҳ ва Аллоҳ кўзи олдида
бор-йўғимни қиляпман тафтиш…

Раҳмат сизга,
барибир раҳмат.

Жавоб ёзинг

Изоҳ ёзинг
Исмингизни киритинг