Тилланисо. Янги шеърлар.

0
165
кўришлар сони

Ўлик шаҳар

Шаҳар ўлган,

Туйғулар жим-жит

Заминидан учган барака

«Бепушт за- миин.»[1]

Гўрингизда тинч ётинг,  шоир

Шаҳар ўлган,

Уйқуси ўлик.

Қачондир бишғолиб кетарак

Ўйлардим учта тўлқин қолади менда-

Шаҳардаги уч одам-

Борлиқнинг борлик тўлқини эди.

Кейин тўлқинларини олиб кетишди

Ўзлари билан

Мен кетмадим.  Шаҳар кетди мендан.

Ягона тўлқин ўзим эдим.

Ёлғизлик тўлқини.

Ёвузликдир-  ёлғизлик ҳам.

Нафрат экдим бепушт заминга

Қайғу,  Кин экдим.

Ғазабимни қададим улкан.

Ур-сур,  қотиллик экдим-

Туйғумни экдим.

Ишонинг туйғулар қўрқинчли эмас,

Қўрқинчлиси қўрқувингиздир.

Коинот тўлқинлари чириётир.

Замин ҳосилсиз.

Одамлар хаста,  ўлар кунба-кун

Товушлар эса ҳамон муаллақ

«Суфеее,  суф»

«Уфффффффф!»

Тушунмайман сизни деманг

Ўша чирик тўлқинни ушланг.

Қайғулар ранглидир,

Ранглар қоришиқ.

Очликдан қусаётир чақалоқ-

Ўқчиш!

Ўқчиш!

Очликдан қусдим.

Ўқчиш ва чирик тўлқин ўлик шаҳарда.

Ўқчишдан тўкилади  —

Сув ҳам  —  зардобдир!

Ва лекин овқат истамас одам.

Зардобига қоришиқ.  Қайғулар рангли.

Одам худо бўлмоқ истар.

Гоҳида лаҳзага худо деб сиғинади.

Лекин лаҳзалар ҳам очлик.

Ўқчиш лаҳзалар.

Қайт қилиб ташланг,

Туйғунгизни,

Севгингизни,

Умидингизни.

Қайт қилинг!!!

Одам истамай туриб ҳам истар

Истаклар   —  очлик

Истаклар ўқчиш!

Одам худо бўлмоқ истар

Ва лекин худо бўлмагани худолик.

Гоҳида лаҳзага худо деб сиғинади.

Лаҳзалар   — ўқчиш,

Очлик  —   лаҳзалар.

Истаклар  —  худодир,

Очлик  — худолик.

БУ ҲАҚДА ЭМАС

Йўқ, бу депрессия эмас,

Депрессия яшашнинг шакли.

Мен яшаяпманми?

Сиз-чи?

Ўз ҳаётимнинг чеккасида турибман ва кузатаман

(Чеккада туриш яхши)

Чеккадаман ва кузатаман:

Мен бир фоҳишаман

Тунлар ҳаммасини унитиш учун

Ўзгалар қўйнида айлаган хиром

Масту аластликка  бериб ўзимни

Уни-та-ман.

Тонгда эса ҳеч нимани эслолмайман

Она деб тунлар мени

Ҳеч қўмсамас

икки боламни

Эсламайман, масалан, ҳеч қачон.

Тонгда кир куваман

Уйғонгач кир юваман

Кир ювиш керак

Ёки унитиш

Рамазон туни эди

(Тунда яшаш азоб)

Сериал кўра туриб

Болаларим учун йиғлаганман.

Бошқа ҳеч қачон…

Мен фоҳишаман

Тунда ўзгалар қўйни

Кундуз эса кир юваман

Ва ўз ҳаётимни кузатаман чеккада туриб

Чеккада туриш яхши.

Ҳаётимнинг чеккасидаман.

Мен бир мазохистман

Елинекнинг қаҳрамонидек

Шиша билан тилиб кўксимни

Қондираман севги ҳақдаги тасаввурларни

Севганларим ташлаб кетса гоҳ

(Мен уларни ҳеч қачон севмаганман)

Пичоқ уриб кўраман юрагимдан сал тепароққа

Ҳис ўлган. Сезги йўқ. Қўрқманг оғримас.

Жиддий олманг. Ваҳималимас —

Бир майсанинг униши

Бир ёмғирнинг ёғиши

Ё қамишзорга оловнинг кетиши шунчаки

Жиддийлашманг, ёмон кўраман жиддийлашганни

Ишхонамиздагилар жуда жиддий қарашади

Хайфсанга

Бошлиққа

Тартибларга

Жиддий дейишади ҳаёт тартибларини

Ваҳоланки ҳеч қачон

Олий тартибларни кўра олишмайди.

Коинот тартибларини.

Гул тартибларини.

Йўл тартибларини.

Ёмғир

Сув тартибларини.

Чеккадан қаранг.

Мен бир фоҳишаман

Кутмасдан яшашни ўргандим.

Жиддий олманг, ҳой барака топгур

«Адолат қилинг ўзингизга»

(Шу сўзларни кимдир айтганди менга)

Ўзингиздан бироз узоқроқ туринг!

Мен бир фоҳишаман

Гоҳ барбод қилгим келар ўзимни

Тилармен гоҳ, бир йўла бузмоқ бузилган рўзғоримни

Ҳаётнинг чеккасида турибман

Ва кузатаман

Ва ҳамон

Яхши кўраман

Сувни

Ёмғирни

Болачанинг илк сўзи ва

Чумчуқларнинг чуғурлашларин

ЛЕДИ ИН РЕД *

О, Қисмат!

Қанисан?

Ёнимдами?

Қаршимдами?

Ё манов дарахтда

Деразамнинг панжарасида

Куляпсанми беғам ва мудроқ

Кел, сен билан қадаҳ чўқиштирамиз

Сен учун кўтараман бу қизил қадаҳни

Қисмат, кел, қўлимдан ушла

Рақс тушамиз бошинг айланиб

«Леди ин ред» — севгилим суйган,

Ҳа ўша қизил кўйлакда.

Кел, майли

Отам бўлиб ушла қўлимдан

Қўрқувларнинг кифтига қўйгум елкамни

Истасанг онамсан —

Келавер —

Ўз маъюслигимга ўзим тиз чўкаман.

Истасанг бўл севгилим

ушла белимдан —

Хотиралар —

Май

Ва кўз ёшнинг куйидир марҳум.

Бир болакай бўлгин, кел

Қўлларимда иригайдир кўзлари

Бадани тушсин ириб

Мен бағримга босмайман, қисмат

Бор йўғи рақс тушаман

Қараб кўзига.

Истасанг, дўстларим бўл,

кел, тақдир —

Кўз олдимдан бир- бир ўтган оний кечинма

Қўлингни бер, лаҳзага бир зум.

Истасанг, мен ҳеч қачон сотиб олмаган

Ўйнамаган

Исмсиз қўғирчоғим бўлгин, кел

Кулгуларим исмсиздир

Йўлим — исмсиз

Кўнглим -исмсиз

Бахтим исмсиз, бахтсизлигим — исмсиздир.

— кел, аллалаб қўяман қисмат

Ўйнай оламан бир зум оёғингни олмасдан босиб

Майли, кел, кимса бўлма,

Ўзим бўл, тақдир —

Жангга кирган ботирдек ёвқур

Фақат нозик ушла белимдан

Ўзимга ўзимни қўйма талатиб

Шиддатингдан, ҳоврингдан қолмайин сўниб

Ўзим бўлиб айлантирма бошимни

Ўз  қиёфам, ўз сочларим,

Ўз қўлларимда

Шиддатингдан кетмайин синиб

Забт этма ўзим бўлиб, сен мени қисмат.

Ва лек эшилиб буралиб кирдинг ичимга

Сингиб йўқолдик бир- биримизга

Ўзим бўлиб кўкка совирдинг мени

Мана мен йўқ

Мана у йўқ,

Мана йўқ ўзим

Йўқдир рақслар, лаҳзалар.

Олқишлар!

Олқишлар!

Барибир бу рақс қарсакка лойиқ

Қисмат, олқишларим сенга

Ахир жуда жозибалидир

Қисматинг

Куй

Шароб

Кўз ёш

Ва

Ёдлар билан тушса хотирга

Рақсга тушиб қолса ёдингда

Жодули, қисмат.

Қисмат, йиғиштириб ол

Кўчада қолган қизил кўйлакни

Ўзим билан тушган ўз рақсимдан қолган

Ўз заволимдан қолган ўзимнинг

 ўша парча ёд

Ўша қизил кўйлаксан, Қисмат!

*»Леди ин Ред» — Қизил кўйлакли хоним — Крис де Бургнинг шу номли  қўшиғи

(Епифания)

Ёмғир.

Хаёлдек сокин кун.

Бир аёл кўчадан ўтиб бораркан

Нигоҳи билан ер чизар эди

Назаримда сезмас эди ёмғирни

Қўлидаги пакетда дори

Ёки бўтқа набирасига.

Тикилиб  қолганим кўриб

Қаттиқ ботирди нигоҳин менга.

Таажжубланганди.

Азалдан шу

Нигоҳлар ер чизса паришонланаман

Унитилади ичимда ҳовур

Одамлар нимани кўтариб юрибди

Қандай ўй

Қандай паришонликни?

Нигоҳлар ўтиб кетади бир-бирининг ёнидан сирғалиб

Лекин бир-бирининг умридан пича юлиб кетар

Бироз ҳаво

Бироз хаёл юлар қалбидан.

Нигоҳлар сўздир

Нигоҳлар ёмғир.

Нигоҳлар эслатади ёмғирни

Масалан, инсонга бахтли бўлиш учун

Фақат ёмғир кераклиги ҳақда,

Фақат бир паришонлик,

Бир ўй,

Бир сигара ва

Нигоҳдан сирғлиб ўтган бир маъюс (жонсарак) нигоҳ.

Нигоҳлар умрдир

Бир хаёл

Бир йўл улашган бошқаларга.

Ёмғир улашган.

Нигоҳдан сирғалиб ўтган бир нигоҳ

Ёмғир ташлаб кетар.

Нигоҳлар бу замин.

Нигоҳлар осмон.

Нигоҳлар бу сенинг турган  ўрнинг,

Коинотда ўрнинг

Нигоҳдан сирғалиб ўтган бир нигоҳ

Айтиб ўтар  Коинотда  ўрнингни.

Барқарор бўл ўрнингда, нигоҳим

Барқарор бўл ўрнингда, умрим!

Бир ўй ташлаб кетар аёл нигоҳи

бир хаёл

бир сигар

 ёмғир.

Сирғалиб ўтади

          нигоҳидан

                нигоҳим

Сирғалиб ўтади нигоҳидан

Борлиқда менинг ўрним,

                                    умрим.


[1] Томас Элиотнинг поэмаси

Жавоб ёзинг

Изоҳ ёзинг
Исмингизни киритинг